Plattelanders

Het plattelandersgezin Van Bergeijk is medio augustus 2007 naar Amerika verhuisd...

donderdag 22 november 2012

Colorado

Eind juli zijn we in Colorado op vakantie geweest. In Kansas maakten we weer een ongekend droge en warme zomer door, dus toen Tim zei dat hij naar de bergen wilde met sneeuw erop....leek ons dat een prima plan. Wij gaan op zomervakantie om af te koelen zogezegd.....

In Saint Mary's Glacier vonden we een appartement op 3.5 km hoogte, ten westen van Denver, acht uur rijden naar het westen voor ons. We wonen hier een km boven zeenivo. De zak chips die we als proviand meenamen blies zichzelf gaandeweg op.... De koelere temperaturen waren een verademing, Het uitzicht was adembenemend net zoals het hardlopen....snap nu waarom topsporters aan hoogte training doen.....

Het was een prachtige wandelplek, direkt vanuit het appartement was het 45 min. klimmen naar de mini gletcher met een ijsmeer. Het was de perfekte wandeling voor Sarah en Tim, niet te ver en een leuk doel. Bij het ijsmeer aangekomen konden ze lekker klimmen en klauteren over de stenen, pootje baden een lesje natuurkunde over drijven en zinken: ja, steentjes zinken en takjes drijven. De laatste dag hebben we een sleetje mee naar boven genomen en vermaakten ze zich met van de gletcher glijden.

Bergwandelen is niet zonder gevaar vanwege de weersveranderingen en 'wilde beesten'. Je kunt het geluk of ongeluk hebben een beer 'tegen het lijf te lopen', dus beer pepperspray uit voorzorg meegenomen, maar niet nodig gehad. 'Better safe than sorry' zeggen ze hier......We hadden ook een belletje om de eventuele beer te laten weten dat we in de buurt waren, beren houden niet van verrassingen. Afgelopen zomer hebben er veel branden gewoed in Colorado, dieren zochten een veilig heenkomen en konden op plaatsen opduiken waar je ze niet verwacht.

Jaap heeft met Adam en Marieke een langere wandeling gemaakt naar James Peak. Het is altijd verrassend om over bergkammen te gaan en van een nieuw uitzicht te genieten. Het was verbazend hoe ver je kunt kijken....en dus ook het slechte weer kunt zien aankomen....een gewaarschuwd mens telt voor twee, wij wandelden in de ochtend en waren uiterlijk half in de middag weer terug. Het weer slaat altijd om en je moet rekening houden met onweer/regen/sneeuw. Het was vreemd om mutsen, sjaals en wanten in te pakken, maar we hebben ze nodig gehad.

We zijn naar Mount Evans geweest, de hoogste berg in de omgeving in een nationaal park. Het was inderdaad erg hoog en eng om er te rijden. Al die stijle afgronden, gruishellingen zonder vangrails langs de kant en putten en  gaten in het wegdek....griezels. Maar zeer de moeite waard voor het uitzicht en de meertjes en leuke wandelpaden. Qua begroeiing was het een soort toendra die in bloei stond en kristalhelder water. We waren  figuurlijk in de wolken en ook even letterlijk toen een regenwolk voorbij kwam, maar het bleef bij een paar spetters gelukkig.

In Idaho Springs hebben we in een hotsprings zwembad gezwommen. Het warme water kwam rechtstreeks uit warmwater bronnen, en het zwembad was tropisch aangekleed. Het stonk naar zwavel, het water was een beetje groenig en we werden loom en sloom van de hitte. Maar ja, als je $72 betaald hebt voor de entree....dan blijf je toch nog even, nietwaar? Laura zei dat ze liever een koud zwembad had. Na ruim een uur hielden we het voor gezien.

We hebben een voormalige goudmijn bezocht, nu een museum. Begin 20-ste eeuw was het een belangrijk mijn gebied, goud, zilver en koper oa. Het was indrukwekkend om te zien hoe het hele proces verliep, van sporen goud in het gesteente, tot het boren, vervoeren, verpulferen, zeven en chemisch bewerken van de grondstoffen. Het moet een oorverdovende herrie geweest zijn, als het in bedrijf was. We hebben gold panning gedaan, stukjes goud uit gruis zeven, speciale techniek, we hebben wat goudsnippers 'geoogst'...

We hebben een ritje met een stoomtrein gemaakt, waarbij ook over de geschiedenis verteld werd. Het spoor liep over een hoge spoorbrug die tijdens de tweede wereldoorlog is afgebroken, maar later is herbouwd. De route ging dwars door de bergen, over beken en langs oude stationnetjes en mijnen.

Het appartement lag aan een vismeer. Sarah zag het helemaal zitten om een vis te vangen en omdat visgerei en een vergunning bij de huur inbegrepen waren, ontkwam Jaap er niet aan om een hengel uit te gooien. Tim raakte ook enthousiast, maar ze hadden niet veel geluk, dus het eindigde met hamburgers en biefstuk op de bbq, ook niet verkeerd.

We hadden geen airco nodig, gewoon de ramen opgooien 's morgens, heerlijk frisse berglucht inademen, het geluid van een kabbelend beekje langs het appartement, mooi uitzicht....bijzonder!















Geen opmerkingen: