Dezelfde beek maar dan anders....

De ene dag is de andere niet in Kansas. ’s Middags waad je vrolijk door een kabbelend beekje (tot groot genoegen van Sarah), de volgende morgen is de beek buiten zijn oevers getreden en staat de halve tuin blank. Vannacht kwam de regen met bakken uit de hemel tijdens onweersbuien. En blijkbaar heeft het ook flink gewaaid, een tak van een boom aan de zijkant van het huis is afgebroken. Nou ja, ’t is vrijdag....dus er is tijd om de schade op te ruimen in het weekend.....nog meer openhaard hout. Mijn tulpen zijn helemaal geruineerd, maar die waren al aardig uitgebloeid. Het waren hollandse bloembollen, gekocht bij het tuincentrum aan de overkant van de weg. Apart idee dat ze aan de overkant van de oceaan gekweekt zijn in de buurt van Nieuw-Vennep.

Een vrolijk tjirpend vogeltje heeft de hanging basket op de veranda uitgekozen als nest. Op anderhalve meter afstand hangt een vogelhuisje, maar dat oordeelde het stelletje als minder geschikt. Nou zit ik weer met een moreel dilemma: mijn geraniums water geven en het nest verstoren of de vogeltjes hun gang laten gaan en mijn geraniums laten verdorren...

Verder is het hier druk met de laatste aktiviteiten van het schooljaar. 22 Mei begint de zomervakantie (tot half augustus). Nu dus schoolreisjes, Adam ging kennis maken op High School, pianoconcert van Adam en Marieke, Laura een balletuitvoering, muziekuitvoeringen van school (koor is verplicht en muziek facultatief), inschrijven voor zomeraktiviteiten enz.

Het afzwaaien van Middle School is een officieel gebeuren. Er is een bijeenkomst waarbij de familie uitgenodigd is en voor de gelegenheid hebben de leerlingen een T-shirt uitgekozen, wat ze dus moeten dragen. We kregen een uitnodiging toegestuurd met daarin de dresscode: geen mini-rokken + motivatie. Verdere aanwijzingen: niet sjofel gekleed, geen kapotte/gescheurde kleding, geen wilde of crazy kleding. Als je vragen hebt over de dresscode kun je kontakt opnemen. ’t Zal wel lukken. Als Adam het woord ‘dressed’ hoort, krijgt hij al kippenvel. Gangbare kleding bij muziekuitvoeringen: overhemd met stropdas, nette broek en nette schoenen. Adam houdt zich alleen aan het voorschrift wat betreft het overhemd, maar kijkt daar zo chagarijnig bij..... en ik had nog wel zo’n hippe stropdas uitgekozen, met stripfiguren erop....hij hangt aan een spijker in zijn kamer. Als muurdecoratie is íe wel geschikt.... Het liefst zou hij zijn favoriete trainingsjack aan doen, maar ja dan val je wel erg ‘uit de toon’.....

Over een limo en kastelen......

Drie gratis ritten met de limosine.... dat overkwam Marieke gisteren, ze mocht drie keer met een jarig vriendinnetje een ritje met een heuse limosine door Hesston maken. Een verlengde Dodge Charger volgens Adam, wit met een zwart dak. Ik ben nog niet van mijn verbazing bekomen: wie regelt nu zoiets voor een jarig kind? Er waren zelfs twee bodyguards bij, twee stevig uitgevallen tieners (daar heb je er hier veel van). Volgens Marieke ziet het er van binnen als volgt uit:

Er was een klein keukentje in en er bewogen kleine lichtjes in het plafond, een tafeltje met blikjes drinken erin, een muziekinstallatie en hele lange banken. Ze mochten op alle knopjes drukken. De jarige nam om de beurt zes vriendinnen mee, en de bodyguards + de chauffeur is tien personen. De jarige heeft vier uur in de limosine gezeten.

Ik was niet de enige ouder die met ogen als schoteltjes stond te kijken, gelukkig.

Een ander vriendinnetje van Marieke merkte op: "mijn vader zal jaloers zijn, hij zit in zijn oude pick-up truck en ik zit in een limosine!"

Het is echt geen sterk verhaal, ik heb foto's als bewijs, houden jullie tegoed, want ik krijg ze niet uitgelezen vanuit de camera.....en onze elektronicaman zit in Duitsland.

In een zijstraat wordt een nieuw huis gebouwd. Dat gaat hier als volgt: eerst graaft men een gigantisch gat voor de benedenverdieping die geheel of grotendeels ondergronds is. Voor de vloeren, muren en plafond van deze verdieping stort men beton. Daarna bouwt men bovengronds verder met hout, stevig spaanplaat, waar men naderhand weer delen uitzaagd voor ramen e.d. 't Is bijzonder. Dan de dakbedekking, nooit stenen dakpannen gezien hier, wij hebben houten dakpannen, maar zwarte shingels is gangbaar. Als laatste een combi van bakstenen metselen en kunststofpanelen. Dit huis krijgt wat kenmerken van een kasteel o.m. een torentje met kantelen. De opdrachtgever is iemand uit Texas die op een andere plek in Hesston nog een kasteelachtig huis bouwt. Het verhaal is wel wat sprookjesachtig dit keer: een limo en kastelen.

Vandaag deelgenomen aan de 20e Emma Creek Walk, een jaarlijks wandel/jog/ren evenement voor meisjes en vrouwen. De route voerde ook langs ons huis en over de golfcourse, al met al 3 miles oftewel 5 kilometer. Ik heb er dik een uur over gedaan, maar ik liep voor drie, met Sarah en Tim in de tweelingwagen. Tim heeft niet verklapt dat hij eigenlijk een jongen is en niet mee mocht....Ondertussen met de buurvrouw over koetjes en kalfjes gepraat en halverwege haar hondje met heel korte pootjes opgepikt. Die mocht de tweede helft meelopen. Het sportieve element bestond dus uit 'deelname' en niet uit 'winnen'. Maar ik ben vast van plan om volgende week dezelfde route nog een keer te rennen en mijn tijd te vergelijken met de tijd van de winnaar. Lekker rustig in mijn uppie, zonder sla-ommen om wandelwagens en beppende dames. Aan de nummers te zien, waren er ruim 900 deelnemers, het is bekend in de regio. Vorig jaar bleef de winnaar onder de 20 minuten, wat neer komt op 15 kilometer per uur rennen. Daar moet ik nog even voor trainen vrees ik. Afijn, we houden er een mooi groen T-shirt aan over.

Nog iets leuks: we zijn morgen bij de buren uitgenodigd om desserts/toetjes te komen eten. Er komt nog een ander echtpaar dat we uit de kerk kennen. In Amerika betekent het dan wel dat je je eigen dessert meeneemt om uit te delen. En het liefst iets aparts cq. echt hollands..... Maar ja, ze verkopen hier geen hopjesvla. Ik neem een paasstol mee. 't Is wel geen pasen meer, maar in mijn vriezer ligt nog een kant en klare paasstol en amandelspijs voor drie paasstollen! Dat komt zo: met de feestdagen had ik zo'n zin in paasstol die hier niet te krijgen is, dat ik het zelf maar heb gemaakt. Een recept van internet: Smulweb. Twee recepten: een voor de amandelspijs en een voor de paasstol. Ze hadden er alleen niet bijgezet dat het recept van de amandelspijs genoeg was voor zes paasstollen! De eerste stol was een beetje plat uitgevallen, want het gist bleek zich apart verpakt onderin het pak broodmix te bevinden.....kwam ik geruime tijd later achter. Maar de tweede en derde waren perfekt in alle opzichten.

Nog een foto van onze Timmetje.

Voor de dierenliefhebbers.....

Een dagje naar de dierentuin geweest. Sarah vond de dierengeluiden erg inspirerend en liep blatend, kwakend, grommend, snuivend en loeiend door de zoo (laat de dieren ook eens lachen...).

Lesje biologie van Adam:
- de Bactrian camel is de enige kameel ter wereld die nog in het wild leeft, namelijk in de Gobi woestijn (China/Mongolie). ’s Winters ligt er sneeuw in die woestijn
- flamingo’s krijgen de kleur van de soorten garnalen die ze eten, ze nemen de kleur van de garnalen aan. In de dierentuin doen ze roze kleurstof door het voedsel. Dus in principe is het mogelijk om blauwe flamingo’s te houden....
- gifkikkers halen het gif uit insecten die ze eten
- chimpancees zijn omnivoren, in het wild eten ze soms baby-chimpancees van andere groepen. Wij zagen in de dierentuin chimpancees die vogels aten! De vogeltjes belanden per ongeluk via het luik in de kooi en werden dus prooi. Een medewerkster van de dierentuin beweerde nog dat ze ze niet opaten, maar het tegendeel is bewezen, we zagen het met eigen ogen
- de bobbel bij de schouderbladen van de witte neushoorn is een bundel spieren om de kop omhoog te kunnen houden, want de kop kan 125 tot 200 kilo wegen
- we hebben vastgesteld dat twee enorme wurgslangen in een hok gehouden kunnen worden, want een wurgslang wurgen is ingewikkeld...
- Komodo veranen hebben een dodelijke bijt vanwege de bacterieen die er in zijn bek leven o.m. door vleesresten van vorige maaltijden die nog in zijn gebit zijn achtergebleven.Tanden flossen zou levensbedreigend zijn, want dan werkt de strategie niet meer, namelijk prooi bijten en wachten tot íe erbij neervalt. Ze kunnen drie meter lang worden en 135 kilo zwaar. Ziet eruit als een krokodil op hoge poten, een superhagedis of dinosaurus zo je wilt
- op een vierkante meter regenwoud leven meer insekten dan er mensen leven in Manhatten
- de giraffe is het dier met de hoogste bloeddruk, dit is om te kunnen leven met het grote hoogteverschil tussen hart en hoofd. Voor een dollar mocht Marieke de giraffen voeren. Behalve de nek, bleek de tong ook lang: 45 cm

Na afloop in de giftshop 'dierenmonopoly' gekocht. De Kalverstraat blijkt de olifant te zijn, voor $425 aan voedsel kun je de verzorger worden. En dan maar wachten tot een medespeler de olifant op zijn pad treft....

Pak sneeuw

Maart roert zijn staart. Vandaag een pak sneeuw van 25 cm. Dolle pret.

't Ging zo fijn he Saar, maar het eindigde in een naaldboom..... Ondanks dat we al heel wat naaldboompjes gekapt en verstookt hebben, is het nog mogelijk om in een naaldboom te sleeen....

Beroemd....in Hesston

Jaja, een van onze spruiten heeft de krant gehaald. Laura staat met een foto in het plaatselijke suffertje: The Hesston Record. Ze zei: ja ik sta gewoon in de newspaper op de front page. En of ze nu beroemd was... de krantenkop luidt: 'Famous Americans show up at HES (basisschool)? Ja hoor, in Hesston ben je beroemd deze week.

Het kwam zo: de kinderen hadden een geschiedenisprojekt op school. Ze mochten zelf iemand kiezen, wat informatie zoeken, minispreekbeurt voor de camera en zo je wilt verkleed naar school komen. Daar werden ze een voor een aangekondigd en mochten ze over de rode loper naar binnenlopen. Al met al zagen we 60 historische kopstukken uit de amerikaanse geschiedenis voorbij komen. Daarna werd de film vertoond van de minispreekbeurten, erg leuk gedaan!

Laura had gekozen voor Laura Ingalls Wilder, de Annie M.G. Schmidt van Amerika. De verhalen uit de kinderboeken spelen zich o.a. af op de prairie van Kansas eind 19e eeuw. Jaren geleden zond de EO op zaterdagavond Little House on the prairie uit....dat is precies wat ik bedoel.

V.l.n.r. Benjamin Franklin, Dolly Madison (alias Lydia, beste vriendin van Laura), Martin Luther King en Laura Ingalls Wilder. Alleen de vlechten moeten nog een eindje groeien....

Verder bedacht ik dat groen ook wel een passende kleur is voor een site over plattelanders....alhoewel het gras hier overwegend geel is vanwege de droogte. Men is gewend een soort sprinkler-installatie aan te leggen om het gras dichtbij huis groen te houden, de rest verdort.

En groen is de kleur van spruitjes, vanavond spruitjestaart uitproberen met amerikaanse ingredienten. De kinderen vinden straks waarschijnlijk dat ik de spruitjes verpest heb...die eten spruitjes het liefst zonder enige opsmuk. Afijn, jullie begrijpen wel dat het leven in The States soms niet opwindend is: we eten gewoon spruitjes vanavond, zoals vele nederlanders met ons, alleen zes uur later.

Drie turven hoog....

Bij doktersbezoek bleek Sarah excact drie feet high, ca. 92 cm. Drie turven hoog zeg maar. Ja, al een hele dame. Ze besloot vorige week dat ze kon steppen, dat lukte zowel op een houten stepje met drie wielen als op een aluminium stepje van Laura met twee wieltjes. Nu wil ze niet meer in de kinderwagen als we gaan wandelen, mevrouw gaat liever op de step. Dus de verkeerslessen zijn ook gelijk begonnen, want aparte fiets-en wandelpaden zijn hier schaars. Straatverlichting doen ze trouwens ook nauwelijks aan. Adam is zojuist door de vader van een vriendje thuisgebracht uit pianoles, want met zwarte kleren aan op de fiets, zonder licht en zonder straatverlichting.......dan liever de fiets in de pick-up truck en een blokje omrijden.

Zondag werd Sarah twee jaar. Ze heeft eerst uitgeslapen, want de klok werd verzet naar zomertijd. Toen naar de kerk en creche. Thuisgekomen 'Happy birthday' gezongen, maar eerst zong ze zelf een liedje op geheel eigen wijs. De kadootjes vielen in de smaak, o.a. een Sneeuwwitje-jurk, die draagt ze nu al drie dagen. 's Middags naar een speeltuintje in de buurt gestept. 't Was 'in the seventies', dus dik twintig graden Celsius. Maar vandaag wilde de temperatuur maar niet stijgen, 'k heb uiteindelijk vanavond met haarband om en handschoenen aan hardgelopen bij 1 graad met een fris briesje. 't Was toch lekker.

Baai da (uitvinding van Sarah als we vertrekken: bye dag)