Na een geweldige reactie op mijn vorige stukje op de Plattelanders weblog besloot ik (Adam) om nog een stukje te schrijven.
Een paar dagen geleden had ik een nieuw computerspel gekocht: Zoo Tycoon 2. In het spel moet je dierentuinen maken. Ben er al veel mee bezig geweest. Dat moet of mam en pap op een geweldig idee gebracht hebben of het stond al op de planning dat we naar de dierentuin zouden gaan. Het weer zag er goed uit toen we vertrokken: zonnig (helaas met wat wind van temperatuur vrieskist). Toen we binnenkwamen werden we enthousiast verwelkomt door het welkomstcomité (een groep knalroze flamingo’s die hun hok vlak achter de ingang hadden). Na het welkomstcomité kwamen we langs een paar gebouwen waar of nog aan gewerkt werd of die waren aangevallen door een tornado of dolle olifant. Natuurlijk wilde Marieke toen meteen naar de olifanten (waarschijnlijk door de olifantengekte, veroorzaakt door de beruchte knuffelolifant), maar de rest nam liever een andere route.
De route die we wilden nemen ging eerst langs de pinguïns. Sarah vond de pinguïns prachtig. Na de pinguïns kwamen we bij een redelijk groot gebouw met een bord “Amphibians and Reptiles”. Dat betekent slangen, schildpadden, kikkers, salamanders en leguanen. Daarbinnen waren dus onder andere een cobra, een stokoude schildpad en een heel leger van giftige kikkers, niet-giftige kikkers, een hoop slangen, vreemde leguanen en een krokodil (die er nog niet was, maar wel zou komen. Men had een schildpad in het hok gezet, totdat de krokodil uit China zou zijn binnengekomen).
Na de reptielen en amfibieën gingen we verder naar een speciale plek: het overdekte oerwoud. Het was een soort grote hal waar de jungle nagemaakt werd, inclusief giftige planten. We kwamen dan ook een bord tegen bij de ingang waarop stond dat je de planten niet mocht aanraken. Er vlogen minstens 15 soorten vogels rond en ook een gigantische vleermuis. De meeste vleermuizen hingen in de takken van de hoge bomen, maar een paar vleermuizen vlogen gewoon rond. Er waren ook luiaards, papegaaien (die ze macaws noemen) en roggen. Er waren ook een paar slangen, maar daar zaten gelukkig hekken omheen.
Next stop: North America. Betekent: beren (die ook een leuk speeltje hadden, een grote bal, die pursuit bal genoemd werd), wolven, bizons (met hun opperhoofd, “Liggende Bizon”, omdat hij niet op wilde staan), cougars (een soort kat) en een paar slangen. Natuurlijk was de arend ook van de partij (ook al dachten we eerst dat ie gevlogen was, omdat hij in zijn hok zat, waar we hem niet konden zien, en niet in de kooi rondvloog of op een tak zat). En er waren ook nog wat andere dieren. Het zag er allemaal leuk uit.
Daarna kwamen we in Azië. Hier kwamen we onder andere jaguars en tapirs tegen. Gelukkig zaten de jaguars in een goede kooi. Naast het Azië gedeelte zagen we het origineelste hok van de dierentuin: er zaten een bobcat, een catterpillar en een deere in (alledrie graafmachines). Het moest het hok voor de tijgers worden, maar er werd nog aan gewerkt. We liepen langs dat hok (op een weg met minstens 10 cm dik asfalt) naar een nagemaakt Afrikaans dorpje. Dit was een plek waar souvenirs en voedsel (snacks) verkocht werd. Marieke en Laura wilden allebei een large size popcorn. Uiteindelijk kregen ze allebei een small size, die ze amper (Marieke) of niet (Laura) opkregen. Er stond ook een oude Land Rover. Pap vertelde dat de grille van de oude Land Rovers gebruikt kon worden om te barbecuen, omdat die van metaal was. Bij de nieuwe Land Rovers is de grille van plastic, dus toen de Australiërs ermee wilden barbecuen, smolt hij. Achter het dorpje lag het gorillabos, waar de gorilla’s zaten (dat had je vast nog niet geraden he). Om er te komen, moesten we over een hangbrug die het “Wandelpad” genoemd werd. De gorilla’s deden het rustig aan met het warme weer. Omdat de weg naar het gorillabos doodliep, moesten we terug naar het dorpje om verder te kunnen.
Toen kwamen we in Afrika. Hier vonden we de onvermijdelijke leeuwen, een hoop bavianen, zebra’s, nijlpaarden, neushoorns en de door Marieke o zo geliefde olifanten, giraffen, etc, etc… Leuke attractie: de overdekte hokken van de giraffen, neushoorns, nijlpaarden en olifanten. De olifanten werden net met een brandweerslang gewassen, een er kwam een heel publiek opdagen. Een zookeeper (iemand die voor de dieren in de dierentuin zorgt) beantwoorde vragen over de olifanten. Toen wij een paar vragen gesteld hadden, vroeg hij ons waar we vandaan kwamen, omdat we een “accent wat hij nog nooit had gehoord” hadden. Sarah vond de olifant reuze leuk. Toen de olifant weer naar buiten ging, zwaaide ze met haar handjes en zei ze “dah dah”.
Toen we genoeg Afrika gezien hadden, gingen we door naar Australië (en nee, we vonden geen gesmolten Land Rover grille). Helaas waren de meeste dieren daar “temperary off exibit” vanwege de winter. Ze zouden niet tegen de kou kunnen. Dan vraag ik me toch af waarom de leeuwen dan wel buiten liepen…. Vanuit Australië kwamen we Zuid Amerika binnen. Ook hier waren een paar dieren weg vanwege de “winterse temperatuur” (het was zo’n twintig graden, omdat de wind was gaan liggen), maar de meeste dieren waren er wel. Toen we langs een paar dieren kwamen die verdacht veel op everzwijnen leken wilde pap Obelix gaan roepen, maar het bleken toch andere dieren te zijn. Als laatste kwamen we in het “Koch Orangutan and Chimpansee Habitat”. Oftewel, het gebied van de mensapen. Ik hoef al niet meer te vertellen welke dieren daar zaten. Er was enorm veel informatie te vinden over de dieren, waaronder een paar video’s waar werd uitgelegd waarom chimpansees en orang-oetans zoveel op mensen leken.
Natuurlijk was de laatste en onvermijdelijke plek waar we nog naartoe gingen de souvenirwinkel. Of beter gezegd: de souvenirsupermarkt, omdat er echt van alles te vinden was. Om het maar kort te zeggen: We kwamen, we zagen, en we gingen er zonder iets te kopen weer vandoor. We hebben nu nog een nieuwe deurmat gekocht, voor het geval dat de dieren achter ons aan komen. Er staat “Wipe your Paws” op. Betekent veeg je poten/klauwen.
